- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: ΕΙΔΗΣΕΙΣ
-
Δημοσιεύτηκε στις 19 Ιανουάριος 2016
-
Γράφτηκε από τον/την Super User
-
Εμφανίσεις: 1562
του Π. Τσικούρα, Γ.Γ. της ΠΟΣΠΗΕΦ
Επειδή πολλά γράφονται, και πρόσφατα γράφτηκαν, για τις υπεραποδόσεις των φωτοβολταϊκών, θα κάνω μία σφαιρικότερη ανάλυση, σε μια προσπάθειά μου να σταματήσει η παραπληροφόρηση που επιχειρείται από διάφορους «ειδικούς» του χώρου.
Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν είναι ένα καινούριο θέμα. Πριν από 30 περίπου χρόνια η ανάγκη απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα είχε γίνει ήδη αντιληπτή. Οι ΑΠΕ και ειδικότερα τα φωτοβολταϊκά δήλωναν «παρόν» αλλά ήταν αρκετά ακριβά (1 kw/p φωτοβολταϊκό Πάνελ, χειροποίητο τότε, κόστιζε περί τις 45.000 Ευρώ).
Ο στόχος λοιπόν ήταν να πέσει το αρχικό κόστος της εγκατάστασης.
Επειδή τα φωτοβολταϊκά και οι ΑΠΕ γενικότερα δεν έχουν μεταβλητό κόστος λειτουργίας (κόστος καυσίμου), αν έπεφτε το αρχικό κόστος εγκατάστασης, τότε θα έπεφτε δραματικά και το κόστος της παραγόμενης ενέργειας.
Μεταξύ των εναλλακτικών μεθόδων για την ενίσχυση της προσπάθειας μείωσης του κόστους των ΑΠΕ (ίδρυση και εγκατάσταση νέων εργαστηρίων έρευνας για φωτοβολταϊκά, ενίσχυση υφισταμένων εργαστηρίων έρευνας για, επιδότηση βιομηχανικών μονάδων παραγωγής φωτοβολταϊκών) επιλέχτηκε η επιδότηση της παραγόμενης ενέργειας( Feed in Tariff).
Ο κάθε καταναλωτής που το επιθυμούσε, θα μπορούσε να βάλει φωτοβολταϊκά στη στέγη του σπιτιού του και για κάθε παραγόμενη κιλοβατώρα αρχικά θα αμείβονταν με 11 φορές μεγαλύτερη τιμή από την τιμή στην οποία αγόραζε την ενέργεια από τον πάροχο.
Απώτερος σκοπός του προγράμματος που ξεκίνησε από τη Γερμανία ήταν να ενισχυθεί η ζήτηση των φωτοβολταϊκών πάνελ, ώστε να αρχίσει η μαζική και κάθετη παραγωγή, να ενεργοποιηθεί η έρευνα, να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των παραγωγικών μονάδων και φυσικά να πέσει το κόστος παραγωγής.
Περισσότερα...